Lieve Ketelslegers, haar naam is haar merk.
Vroeger vond ik de naam ´Ketelslegers´ véél te lang, bijna niet te onthouden voor iemand die dat ergens voor het eerst opvangt. ´Lieve wie, zegt u?´
Maar tegenwoordig denk ik daar anders over. De slimste jongen van mijn klas, twaalf jaar aan één stuk, van zes tot achttien, was ene Johnny Bikkembergs. Een veel te lang uitgesponnen naam, vol valkuilen voor spellingsfouten. Die jongen leed daar destijds onder, ondanks zijn hoog IQ. Maar nu schrijft iedereen die familienaam foutloos op. En tot in Italie toe wordt hij bovendien correct uitgesproken.
Ketelslegers is ook zo´n geval. Ik zeg niet dat Lieve meteen een kledinglijn moet opstarten om ´Ketelslegers´ goed in de markt te positioneren. Al zou het haar natuurlijk wel van pas komen.
´Elke nadeel hep zijn voordeel,´ zei ooit een groot filosoof in plat Amsterdams.(Johan Cruijff voor niet-kenners)
´Ketelslegers´ heeft als nadelen het aantal letters (twaalf !), het hoge aantal lettergrepen (liefst vier !) en de moeilijkheden voor anderstaligen. Maar dit alles heeft ook een zonnige keerzijde, één groot voordeel : er is er maar één die zo heet.
En dat is Lieve, de enige in medialand met deze stempel.
Haar naam is haar merk.
Als er één woord is, waarin zij het leven van alledag vaak samenvat, dan is het “geweldig”. Dat mag ze ook van haar eigen naam zeggen, want die is geen massaproduct zoals de blauwwitte sjaals van Racing Genk. Die hoor je niet zo vaak als de beurscijfers op Kanaal Z. Neen, ‘Ketelslegers’ is zo zeldzaam als een nieuwe Raveel en zo uniek als het werk van Masaccio (1401-1428) of de duikboot van Panamarenko.
Stel dat ze doodgewoon ‘Bob Peeters’ zou geheten hebben , dan wist u toch niet over de welke we het hier vandaag hadden?